บทที่ 17 เรื่องที่ 2 โอม เลียกู หลงกู ภาค 2 -1

“อีช้อย!! อีช้อยยยยย!!”

“เจ้าค่ะ เจ้าค่ะ”

อีช้อยตาลีตาเหลือกรีบเปิดประตูห้องนอนเข้าไปยามรุ่งสาง มองเห็นเพียงเงาตะคุ่มในม่านมุ้งกำลังพยุงกายลุกขึ้นนั่ง

“มีอันใดเจ้าค่ะ”

“มึงไปเกียมน้ำอาบ”

“แต่มันยังมิทันแจ้งดีนะเจ้าคะ”

ตุบ!!

เท้าเล็กเรียวขาวนวลผ่องยื่นออกมาจากมุ้งทันที ถีบเข้าที่ไหล่ไพร่ผู้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ